ســـــلام حسین جانم ….

ســــــــــــــــــلام برادر عزیزم …

ســـــــــــــــــــــــــــــلام ابالفضل جبه ها …

ســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــلام خورشید شلمچه …

سلام ای که پیشانی ات جایگاه بوسه های عرشیان گشت …

ســــــــــــــــــلاااااااااااااااااااااااااااااااااااام

[… ]

امروز اومدم از تو بنویسم داداش حسین ، امــــــــا ……..

اما … دستهایم روی حرفها میچرخد ، چشمهایم بر روی صفحه کیبردم به دنبال پیدا کردن واژه ای در وصف تو میدود…

ولی انگار واژه ها هم فرار میکنن

میترسند که نتوانند تو را درست وصف کنن… گل تقدیم شما

در آخر از برخورد حروف و تصادف واژه ها باهم

سطر سطر که نه … صفحه صفحه که نه … نامه نامه که نه ….

دریـــا دریا … آســـــمان آسمان … از تو واژه هـــــا ساختند …

اما چه کنم…!!! چه کنم که من در این حد و اندازه ها نیستم که بتوانم تو را بنویسم …

اصلا چه را وصف کنم .. ؟؟؟؟!!

از چه بگویم … ؟؟؟!!!! هــــــــــــان !!!!؟؟

از کجا .. ؟؟؟!!!

از جنوب… ؟؟؟!!! کجای جنوب ؟؟؟!!

از خــــط … ؟؟؟؟!!!

از ســــــنگرت … ؟؟؟!!!

از طـــــــــــــــــــلائیه… ؟؟؟!!!

از شــــــــــــــــــــــــــلمچه… ؟؟؟!!!

از فـــــــــــــــــــــــــرماندهیت … ؟؟!!!

از مَــــــــــــــــــــــــــــــــقَرّت… ؟؟؟!!!

از لـــــــــــــــــشکرت .. ؟؟!!!

از رُفَــــــــــقات … ؟؟!!!

یا از رِفاقَـــــتت .. ؟؟!!

از مـــــــــــردونگیت .. ؟؟؟!!!

از شــــــــــــــــجاعتت .. ؟؟؟!!

از تـــــــــــــــــدبیرت … ؟؟؟!!

از آرامـــــــــــشت .. ؟؟؟؟!!

از روحـــــیت.. ؟؟؟!!!

از محبتت .. ؟؟؟؟!!!

یا از اون لخندهای قشنگت

که واسه همه یه انــــــــرژی دوباره بود و

هســــــت …. ؟؟؟!!

ای روشنای خانه امید، ای شهید
ای معنی حماسه جاوید، ای شهید
چشم ستارگان فلک از تو روشن است
ای برتر از سراچه خورشید ای شهید
«زهره » به نام توست غزلخوان آسمان
با یاد توست مشعل « ناهید » ای شهید
« قد قامت الصلاه » به خون تو سکه زد
در گسترای ساحت تحمید ای شهید
تیغ سحر زجوهره خونت آبدار
گشت و شکست لشکر تردید، ای شهید
آئینه‌دار خون تو اند آسمانیان
رنگین‌کمان به شوق تو خندید ای شهید
ایمن شدند دین و وطن تا به رستخیز
فارغ شدند زآفت تهدید، ای شهید
در فتنه‌خیز حادثه‌ها جان پناه ماست
بانگی که در گلوی تو پیچید، ای شهید
صرافی جهان زتو گر نقد جان گرفت
جام شهادتش به تو بخشید، ای شهید
نام تو گشت جوهر گفتار عارفان
«عارف » زبان گشوده به تأکید، ای شهید

معلم پرید وسط حرف علی و گفت : ببین علی جان موضوع انشا این بود که در آینده می

خواهین چکاره بشین ، باید در مورد یه شغل یا کار توضیح می دادی !!! مثلا پدر خودت

چه کاره است ؟

آقا اجازه … “شهید” …

پیروزی یا شهادت ، بعضی ها امروز هر ساعت ، عاشق و معشوق آدم های غریبه می شوند

و به سادگی دل می دهند و دل ربایی می کنند!

من آنروز در جبهه زیر آفتاب داغ ، چفیه بر سر می انداختم تا نسوزم ،

بعضی ها امروز رو سری از سر انداخته اند که موی سر به نامحرم نشان داده و بسوزند

ودیگران راهم بسوزانند !

من آنروز در خط مقدم برادران غریبه زیادی را می دیدم و به همه می گفتم :

خدا قوت، نه خسته برادر! ، بعضی ها امروز برای طرح دوستی ،

فقط با عجله از همه می پرسند : ASL؟

من آنروز در وصیت نامه ام می نوشتم : خواهرم حجاب تو بر علیه دشمن از خون من موثر تر است ،

بعضی ها امروز حتی در پروفایل شان می نویسند : همیشه به روز هستم ، دوره و زمانه عوض شده و

عشق من مد گرایی و تقلید از غربی هاست ! چادر را تجربه نکرده ام ، قدیمی است… نه !

این قرارمان نبود ! ما رفتیم تا شما نیز راهمان را ادامه دهید ، رفتیم تا امنیت امروز را به ارمغان بیاوریم و

تو بتوانی عفت و حجاب فاطمی را بر گزینی !

رفتیم تا دشمن ، نتواند حیای شما را به بی حیایی تبدیل کند ،

رفتیم تا اطاعت کنیم از قرآن و رسول و اولی الا مر ،

تو هم مراعات کن !

بر گرد و اندکی بیاندیش ؛ … ما خون دلها خورده ایم !

…بررسی رسانه ها و اشخاص اختلاف انگیز فرقه ایو…

همواره ماه محرم زمان مناسبی برای نزدیک شدن فرق اسلامی بوده است. اما در سال های اخیر برخی رسانه ها و اشخاص این فرصت وحدت را به تهدید تفرقه تبدیل نموده اند. وابستگی های این رسانه ها و اشخاص به خوبی از هدف مخالفت با وحدت پرده بر می دارد. درادامه مطلب در تلاش برای معرفی این جریان ها و رسانه های ضد وحدت است…..

این جهت دهی ها در چه موضوعاتی استفاده می شود؟

استفاده از ظرفیتهای مهم مذهبی. همه ادیان از این موضوع استفاده بردند، همه ادیان زمان ها و مکان های مقدس دارند. در اسلام زمان ها و مکان های مقدس بسیار زیاد است. مثل مسجد که می شود امر مقدس برای ما. زمانی مثل ماه رمضان، محرم و … زمان های منتسب به امور مقدس می شود. رسانه باید از این ظرفیت استفاده کند. در موقعیت های مذهبی که افراد دلشان با این امر مقدس گره خورده باید از فرصت استفاده کرد. در مواقع عادی بخواهیم از امام حسین (ع) صحبت کنیم مثل این ایام جواب نمی دهد، اما در ایام محرم همه چیز آماده است و تأثیر گذاری بیشتری دارد. و یا صحبت از قرآن در ماه رمضان، انرژی زیادی نمیخواهد . به طور عادی مردم دوست دارند از قرآن بشنوند. استفاده از پتانسیل ها ی مذهبی خیلی خوب است

تلویزیون به عنوان یک رسانه عمومی تا چه اندازه می تواند از این فرصت ها استفاده کند؟

مناسبت های مذهبی شور انگیز است باید توجه داشت از این شور برای افزایش شعور هم در رسانه استفاده کنند. اما این پتانسیل تا حدی است و رسانه تا حدی می تواند معرفت افزا باشد. صدا و سیما طبق گفته امام دانشگاه عمومی است و اختصاصی نیست. اگر توقع این را داشته باشیم که مباحث پیچیده مذهبی در تلویزیون داشته باشیم مخاطب جذب نمی شود چون اصولا مردم برای فراغت و سرگرمی تلویزیون نگاه می کنند پس با ظرافت خاصی باید این مفاهیم منتقل شود. چون به راحتی کانال عوض میشود و رسانه تعویض می شود. تلویزیون خلق شده برای اوقت فراغت. این جنبه حتی در مناسبت های مذهبی هم باید در نظر گرفته شود. حالا از این میخواهیم برای انتقال پیاممان هم استفاده کنیم اما باید حواسمان باشد که چه قدر این ظرفیت وجود دارد، چه اندازه میشود این بار را به دوشش گذاشت؟ این باید شناسایی شود. و در هر رسانه ای متفاوت است.
اگر شناخت درست صورت نگیرد و تلویزیون، روزنامه، منبر و….. اینها را با هم اشتباه بگیریم اقبال عمومی را از دست می دهیم و رسانه ما یک رسانه کم اثر نیمه مرده می شود. یعنی خرج می کنیم، کار می کنیم اما تأثیر اندک می بینیم. این بخاطر این است که رسانه را نشناختیم لذا بار مناسب را روی آن قرار ندادیم. اگر ذات تلویزیون شناخته شود بیشترین تأثیر را می گذارد. در کنار شوری که وجود دارد با ظرافت و هنرمندی باید مفاهیم را منتقل کرد. هنر انتقال پیام، که باید در کنارش به فکر ارتقا شناخت سطح مخاطبان بود

به نظر شما تلویزیون در ایام محرم و معرفی واقعه عاشورا چه قدر موفق بوده است؟..

دین می خواهد بگوید که انسانها چگونه بیندیشند و چگونه عمل کنند و این جز با یافتن مخاطب معنی ندارد. در دنیای امروز رسانه ها می توانند برای یافتن و جذب مخاطب نسبت به مسائل دینی نقشی تأثیرگذار داشته باشند.

نقش رسانه در الگوسازی و نهادینه کردن باورها و هنجارها امری پوشیده و قابل کتمان نیست. رسانه ها….

شخصی از بزرگان هند به قصد مجاورت کربلای معلّی به این شهر آمد و مدت شش ماه در آنجا ساکن شد و در این مدت داخل حرم مطهر نشده بود و هر وقت زیارت حضرت امام حسین علیه السلام را اراده می‌کرد، بر بام منزل خود رفته، به آن حضرت سلام می کرد و او را زیارت می‌نمود؛ تا این که سرگذشت او را به «سید مرتضی»که از بزرگان آن عصر و مرسوم به «نقیب الاشراف» بود رساندند.سید مرتضی به منزل او رفت و در این خصوص او را سرزنش نمود و گفت: «از آداب زیارت در مذهب اهل‌بیت علیه السلام این است که داخل حرم شوی و عقبه و ضریح را ببوسی. این روشی را که تو داری، برای کسانی است که در شهرهای دور می‌باشند و دستشان به حرم مطهر نمی‌رسد.»

آن مرد چون این سخن را شنید گفت: «ای نقیب الاشرف» از مال دنیا هر چه بخواهی از من بگیر و مرا از رفتن معذور دار.

هنگامی که سید مرتضی سخن او را شنید بسیار ناراحت شد و گفت: «من که برای مال دنیا این سخن را نگفتم؛ بلکه این روش را بدعت و زشت می‌دانم و نهی از منکر واجب است.»

وقتی آن مرد این سخن را شنید، آه سردی از جگر پر دردش کشید. سپس از جا برخاست و غسل زیارت کرد و بهترین لباسش را پوشید و پا برهنه و با وقار از خانه خارج شد و با خشوع و خضوع تمام، نالان و گریان متوجه حرم حسینی گردید تا این که به در صحن مطهر رسید .

نخست سجده شکر کرد و عتبه صحن شریف را بوسید. سپس برخاست و لرزان، مانند جوجه گنجشکی که آن را در هوای سرد در آب انداخته باشند، بر خود می‌لرزید و با رنگ و روی زرد، همانند کسی که یک سوم روحش خارج گشته باشد، حرکت می‌کرد تا این که وارد کفش کن شد. دوباره سجده شکر به جا آورد و زمین را بوسید و برخاست و مانند کسی که در حال احتضار باشد داخل ایوان مقدس گردید و با سختی تمام خود را به در رواق رسانید.چون چشمش به قبر مطهر افتاد، نفسی اندوهناک بر آورد و مانند زن بچه مرده، ناله جانسوزی کشید. سپس به آوازی دلگداز گفت: «اَهَذا مَصرَعُِِِ سیدُالشهداء؟ اَهَذا مَقتَلُ سیدُالشهداء؟ ؛ آیا اینجا جای افتادن امام حسین علیه السلام است؟ آیا اینجا جای کشته شدن حضرت سیدالشهداء است؟»

پس فریاد کشید و نقش زمین شد و جان به جان آفرین تسلیم نمود و به شهیدان راه حق پیوست.»

منبع:

داستان‌های علوی، ج4، ص210/ دارالسلام عراقی، ص301.

حضرت امام حسین علیه السلام فرمودند : إنی أحب الصلوة - من نماز را دوست دارم
پیامبر فرمود من هیچ وقت از نماز سیر نمی شوم _ مرحوم قاضی استاد آیت الله بهجت در اواخر عمر فرموده بودند من حرفی ندارم از این دنیا بروم ولی می خواهم بدانم که آیا در بهشت هم به ما اجازه خواندن نماز می دهند یا نه ؟ بس که عاشق نماز بودند _ . حضرت رسول هیچ چیز را بر نماز مقدم نمی داشتند ، در میان نمازهای یومیه حضرت رسول به دو نماز صبح و مغرب خیلی سفارش داشتند و خصوصا این که نماز به جماعت خوانده شود ، و وقتی که وارد وقت نماز می شدند مثل این که بود که دیگه نه دوست را می شناختند و نه فامیل را . اولین چیزی که مورد محاسبه قرار می گیرد نماز است اگر نماز مورد قبول قرار گرفت بقیه اعمال هم مورد قبولی واقع می شود و در صورت رد شدن نماز بقیه اعمال هم رد خواهد شد . یک جمله دیگر از آیت الله قاضی بگویم که فرموده بودند اگر کسی نمازهایش را اول وقت اقامه کند اگر به مقامات بالای معنوی نرسید آب دهان را به من بیاندازد . نماز محور همه اعمال در دنیا و قیامت است . حضرت امیر به مالک می نویسد که : هر کاری که میکنی تابع نماز تو است . بسیاری از مشکلات روحی که مردم دارند سرش این است که حق سجده در نماز بجا آورده نمی شود . ترک نماز موجب کفر است و بی حالی نسبت به نماز نزدیک شدن به کفر را نشان می دهد .

امام حسین در شب عاشورا فرمود: ای عباسم برگرد به سوی آنها تا اگر در توان تو بود آنها را تا صبح به تأخیر بیاندازی و آنها را امشب دفع کنی تا شاید ما امشب را برای پروردگارمان نماز بگذاریم و او را بخوانیم و دعا کنیم و استغفار کنیم که او میداند که همانا من نماز برای او را و تلاوت کتابش قرآن را و زیاد دعا و استغفار کردن را دوست دارم.

آنچه ما را به توفیق واقعی خواهد رساند این است که بطور کلی زندگی و عمر و تربیت فرزند و کار و تحصیل و … را برمبنای فرهنگ غنی حسینی و عاشورایی بنا سازیم …

درخانواده ، الگوگیری ازموضوع و درسهای عاشورا می تواند نمودهای بسیاری داشته باشد . نماز - نماز اول وقت - انجام کار برای رضای خدا - ولایت پذیری - تکلیف پذیری - امر به معروف و نهی از منکر برای رضای خدا - زیر بار زور و تزویر برای رسیدن به موقعیت های دنیایی نرفتن - وظیفه شناسی - رعایت حرام وحلال وحق الناس - حضور در مساجد و هیئت ها و روضه خوانی ها - نقل داستانهای زندگی بزرگان دین -مسئولیت پذیری و … را اگر والدین در رفتارها و زندگی خود پیاده کنند و عملا پایبندی خود را به سیره نبوی و عاشورایی حفظ کنند و فرزندان حود را در این مسیر تربیت نمایند ، قطعا خیلی بهتر و بیشتر از زمانی فرهنگسازی عاشورایی کرده اند که مثلا در مراسم مختلف مذهبی شرکت کرده اند اما مقید به نماز یا رعایت حلال و حرام و یا … نباشند . به عبارتی دیگر ، فقط جنبه های احساسی را در ماجرای عاشورا در نظر نگیرند و بانگاه عمیق و الگویی و زندگی ساز ، فرهنگ عاشورا را در زندگی روزمره خود عملیاتی نمایند .. شریک ساختن بچه ها در اجرای انواع برنامه های خاص و… نیز برمسئولیت پذیری آنهاو الگوسازیشان می افزاید …

در مدرسه و آنچه معلم می تواند نقش داشته باشد نیز تکیه بر عواملی که بوجود آورنده این ماجرا بودند و دقت در تربیت برمبانی و محور هایی از قبیل امام شناسی - اطاعت از ولی فقیه در راستای ولایت پذیری - هدفداری درزندگی - جهاد در راه خدا و به منظور از بین بردن دشمنان خدا ودشمنان دین خدا - وظیفه یک مؤمن واقعی - نماز و انجام تکالیف شرعی - مسئولیت شناسی و تکلیف مداری در تحصیل و کار وزندگی ودینداری و… می توانند ابعاد ومبانی فکری را بطور ریشه ای بسازند و زنده نگاهداشتن رفتارهای عاشورایی مثل هیئت های عزاداری و روضه خوانی و … نیز نقشهای ارزشمندخود را دارند . برگزاری برنامه های تربیتی و مراسم خاص این ایام نیز اثرات وبرکات بیشمار خواهند داشت .

فرهنگ عاشورا برخاسته از نهضت امام حسین علیه السلام است که بر دو پایه امربه معروف و نهی ازمنکر استوار است .این فرهنگ همانطور که امام خمینی (ره ) فرموده است، نیازمند زنده نگهداشتن است و امروزه در جامعه ما نیازمند احیای مجدد است، چرا که با یک سری خرافات و ارزشهای موهوم ادغام شده است .
نسل جوان و کودکان ما با این فرهنگ، آشنایی چندانی ندارند و چنان به ظواهر امور در عزاداری ها ، زنجیرزنی ها و سینه زنی ها چسبیده است که دل به ارزشهای بنیادین آن نمی بندند. فرهنگ عاشورایی قیام برعلیه هرنوع بیدادگری ظالمانه است که نیازمند آموزش و تربیت دینی است که این مهم در رسانه های جمعی ما هم کمتر تبلیغ می شود و در مساجد وتکایا به شکل واژگونه دنبال می شود.
کمرنگ شدن ارزش ها و آموزه های عاشورایی باعث شده است که …

عاشورا، روز عملیاتی‌ بزرگ‌ و شگفت‌ آور در تاریخ‌ اسلام‌ است‌ که‌ طی‌ آن‌، انقلاب ‌عاشورا بر سرزمین‌ کربلا چهره ی، جامعه ی اسلامی‌ و طی‌ آن‌ بنیان‌ حکومت‌ اموی‌ را دگرگون‌ ساخت‌ و اعماق‌ جان ها و جامعه‌ را تکان‌ داد. در این دگرگونی جامعه، زنان هم نقش اساسی داشتند که در این جا به هفت مورد از نقش زنان در عاشورا اشاره می شود.
1. روحیه بخشی
در بسیاری از جنگ ها حضور زنان در جبهه، به رزمندگان روحیه می بخشید. در کربلا نیز مادران و همسران بعضی از شهدا این نقش را به خوبی ایفا کردند.

2. پرستاری
از دیگر وظایف بانوان، پرستارى از بیماران، مجروحان و کودکان بود. پیش از واقعه، مراقبت از بیماران کاروان را بر عهده داشتند، و پس ازعاشورا، زینب (س) سرگرم پرستارى از اعضای آسیب دیده کاروان بود. وى در زمان اسارت نیز با وجود آشفتگى روحى، نگه دارى کودکان و مراقبت از آن ها را عهده دار شد.

3. مدیریت
بروز صحنه های بحرانی، استعدادهای افراد را شکوفا می سازد. نقش زینب در نهضت عاشورا و سرپرستی کاروان اسرا، درس«مدیریت در شرایط بحران» را جهانی می کند. وی مجموعه بازمانده را در رسیدن به اهداف نهضت، هدایت کرد و نقشه های دشمن را خنثی ساخت.

4. حفظ ارزش ها
درس دیگر زنان در کربلا، حفظ ارزش های دینی و رعایت عفاف و حجاب در برابر چشم های آلوده است. زنان با آن که اسیر بودند، لباس ها و خیمه های آن ها غارت شده بود و با وضع نامطلوب در معرض دید بودند، اما اعتراض کنان، بر حفظ عفاف تاکید می ورزیدند. ام کلثوم(س) در کوفه فریاد کشید که:
” آیا شرم نمی کنید برای تماشای اهل بیت پیامبر جمع شده اید؟”
زمانی که در شهرکوفه بازداشت بودند، زینب اجازه نداد جز کنیزان وارد آن خانه شوند. او در سخنرانی خود در کاخ یزید نیز بر گرداندن شهر به شهر بانوان، اعتراض کرد.که همه درس آموز عفت و دفاع از ارزش هاست.

5. تغییر ماهیت اسارت
زنان بزرگوار اهل بیت و صحابه، مفهوم اسارت را به آزادی بخشی تبدیل کردند و در قالب اسارت، به اسیران واقعی درس حریت و آزادگی دادند.

6. عمق بخشیدن به بعد عاطفی
عزاداری بر شهدا و تحریک عواطف مردم، به ماجرای کربلا عمق بخشید و از این رهگذر، ماندگارتر شد و بر احساسات نیز تاثیر گذاشت.
شهادت ها در کربلا، تاثیر بیدارگر داشت و جو نامطلوب را شکست. حتی در سفری که گروهی از اسرا را به شام می بردند، مسیحیان آن جا در کلیساها جمع شدند و به نشان اندوه بر کشته شدن حسین «ع»،ناقوس نواختند و از ورود سربازان به شهرجلوگیری کردند. در آن جا مردم همگی گرد آمدند و بر حسین درود فرستادند.

7. جسارت در برابر باطل
در میان لشکر عمر زنی بود که همراه شوهرش آمده بود. او هنگامی که دید لشکر عمر بر زنان حسین(ع) هجوم می‌برد و مشغول غارت است، شمشیری برداشت و رو به خیمه آمد و فریاد زد:
“ای مردان طایفه!‌ آیا لباس دختران رسول خدا به غارت می‌رود و شما تماشا می‌کنید؟ فرمانی جز فرمان رسول خدا (ص) ‌نیست، ای کشندگان رسول خدا.” شوهر آن زن دست او را گرفت و به خیمه‌ها بازگردانید.
این هفت مورد نقش زنانی که در عاشورا حضور داشتن را نشان می دهد که چگونه از دین اسلام حمایت کردند و دشمنان را رسوا کردند. عاشورا برای‌ همه‌ و همیشه‌ پیام‌ دارد و ما باید هماره‌ خاک نشین‌ درس های‌ این‌ کلاس‌ ابدی‌ بنشینیم‌ و به‌ مراتب‌ بالاتری‌ از ایمان‌ و عفت برسیم.

نهضت عاشورا ميراث گرانبهايي است كه تمامي ارزش هاي مورد نياز جامعه را در خود جمع كرده است و مي تواند جامعه را در پرتو انوار خود هدايت كند. عاشورا مي تواند با معارف زلال خود راه هاي سعادت را به انسان ها بنماياند، آن هم نه در محدوده ي قلمرو شيعه، بلكه مي توان به آن رنگ جهاني داد و انسانيت را به سر منزل كمال رساند. اين ارزش ها چنان ناب و زلال است كه هر انسان آزاد انديشي را به سوي خود مي كشاند. اگر فلسفه ي قيام سيدالشهدا به درستي تبيين، و ارزش هاي آن با زبان روز و در قالب هاي نو عرضه شود، قلوب بشر را به سوي خود جلب مي كند و وسيله اي براي ايجاد پيوستگي هاي بيشتر خواهد شد. غفلت ما نسبت به انتقال، گسترش و عرضه ي ارزش هاي عاشورا، در حالي است كه بسياري از دشمنان اسلام به قدرت عاشورا و عظمت آن اعتراف كرده اند. در يكي از فيلم هايي كه مؤسسه ي B. B. C عليه اسلام با نام «شمشير اسلام» «THE SWORD OF ISLAM» تهيه كرده است، بخش مهمي از…

همان جایی که شاهی خوب دارد/برای شاه این دل تنگٍ تنگ است

منم آری گدایی بی سرو پا / که می آید به درگاهت گدایی

تفقُّد کن گدای بینوا را / تو که عرش و زمین را پادشاهی

زِ درد حسرت و دردِ جدایی/قسم دادم خدا را بر خدایی

دل هر عاشق دلبسته چون من/شود یک روز عمری کربلایی

بیا جانا بیا همراه ما شو / بیا با ما گدای نینوا شو

بیا با پای دل بهر زیارت/ تو هم یک زائر کربُبلا شو

عزیزان کربلا نبض زمین است/اگرچه تاکنون آنرا ندیدم

ولی از زائران کربلایی/ زشهر کربلا قدری شنیدم

دلم تنگ است تنگِ کربلایش/ و تنگِ آن حریم با صفایش

و تنگِ آن حریم روبرویش/حریمِ آن امیرِ با وفایش

دلِ من غم گرفته بیقرار است/ برایش گریه کردن افتخار است

نشستم عاشقانه گریه کردم/ببین حال دل من زار زار است

برایم واعظی از کربلا گفت/زِ روزِ محشر و ظهر بلا گفت

حدیث خواهری بی یارو یاور/حدیث تل و گود قتلگاه گفت

زتیغ و خنجر و رأس بریده/ زِطفلان یتیم داغ دیده

زِ مولایی که از داغ برادر/مثال یک کمان قدش خمیده

زِاشک و مشک و چشمان ابوالفضل/زِلطف و جود و احسان ابوالفضل

عمود آهنی،فرق شکسته/وصال تیغ و دستان ابوالفضل

مصیبت گفت و آتش زد به دلها/دو چشمانش زِآب دیده شد تر

و واعظ اشک ریزان روی منبر/سلامی داد بر آقای بی سر

مصیبت را به پایان برد واعظ/ ولیکن در دلم حزنی نهفته

شنیدم داستانهایی از آنروز /که واعظ چیزی از آنها نگفته

شنیدم زلجناح آمد ز میدان/ولیکن زین مرکب واژگون بود

شنیدم خیمه را آتش کشیدند/شنیدم گوش هایی غرق خون بود

شنیدم جامه را از تن دریدند/شنیدم بند انگشتی بریدند

شنیدم وحشیانه حمله کردند/شنیدم معجری از سر کشیدند

شنیدم سینه ها آتشفشان بود /شنیدم رأس ها بر آسمان بود

شنیدم مُزد قرآن خواندن آن روز/ همه در ضربه های خیزران بود

زِ داغت یا حسین بنگر چه سانم/بده رخصت که من با تو بمانم

برای اینکه آیی پیشم آقا/درون خانه عاشورا بخوانم

خدا لعنت کند آلِ زیادُ / خدا لعنت کند آل امیه

خدا لعنت کند آن شمر ملعون/ بگو آمین اِلا یمِ القیامه